Hemellichaam

Als ik voor het slapengaan nog wat lig na te denken, hoor ik plots een vriendelijke groet; "Hey!"

Ik glimlach; - "Hey!"

"Ben je aan het nadenken over wat er allemaal gebeurt en is gebeurd?"

- "Ja. Ik probeer mijn innerlijke rust te behouden te midden van de grillen van mijn lichaam. Het verloopt fysiek niet zo voorspoedig, maar dat wist je al"

"Ik heb het gezien. Je innerlijke rust verloopt echter wel voorspoedig".

Ik glimlach weer; - "Oefening baart kunst". "En rust".

"Je doet het heel goed", zegt de zachtmoedige stem.

- "Zijn wij één?", vraag ik.

"Jij bent mij en ik ben jou", antwoordt de stem.

- "Soms voelt het alsof je wat verder weg bent, alsof er ruis is waardoor ik je minder goed versta"

"Wij zijn altijd even dicht bij elkaar, de afstand die je vanuit menselijk perspectief ervaart bestaat eigenlijk niet. Het zijn vooral je gedachten die de ruis welke je omschrijft veroorzaken"

- "Heb je adviezen voor mij?"

"Rust. Verzet je niet. Beweeg mee. Laat los wat niet van jou is. Laat los wat je niet nodig hebt" 

- "Wil je nog even bij mij blijven?"

"Ik ben er altijd"

- "Zullen we een ruimtereisje maken?"

"We zijn al onderweg", lacht de zachtmoedigheid.

Ik voel warmte door mijn eerder zo koude lichaam stromen.

- "Weet jij waarom ik zo van schaken houd?"

"Omdat het al duizenden jaren bestaat en je daardoor op een bepaalde manier verbonden bent met voorheen en de mensen die het speelden. En omdat het één van je fijnste jeugdherinneringen is. En omdat het koninkrijk op het schaakbord je aan Alice in Wonderland doet denken"

Ik lach; - "Natuurlijk weet je dat".

"Zullen we nog wat verder het Universum in reizen?"

- "Ik dacht dat er geen afstanden bestonden"

De zachtmoedigheid lacht; "Dat is geheel juist! Verder is dichterbij van binnen, alhoewel dichterbij ook een afstand impliceert. Dichterbij is wellicht met steeds minder gedachten, steeds minder ruis"

- "Vroeger noemde ik dat de overkoepelende kern, weet je nog? Een overkoepelende kern klinkt paradoxaal, maar paradoxen zijn veelal slechts schijnbaar tegenstrijdig. Daarom zijn ze zo interessant, net zoals je bij schaken soms je Koningin opoffert om daarna een meester-slag te kunnen slaan"

"Net zoals loslaten vaak veel meer geeft dan vasthouden"

- "Precies. Voor mij is de overkoepelende kern, de koepel en de kern in één. Buiten is binnen. Het Universum waarin en waaruit wij zijn ontstaan is in ons. Sterrenstof. Informatie. Een weten voorbij gedachten"

"Zie je de hemellichamen aan de binnenkant van je ogen?"

- "Ja, ik zie het! We zijn al onderweg"


Ave Lees- en Leefgenoten!

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 





Wees welkom, lees mee
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl