"Beam me up, partner"


Aanvankelijk was het alsof ik terechtkwam in een oneindige achtbaan. Daar waar je vroeger een uur voor in de rij stond en lachend door schuifelde tot je plaats mocht nemen in de beugels om je vrijwillig ondersteboven te laten keren, daar zat ik nu onvrijwillig al jaren in vast.

Toch is er daarin iets veranderd. Is het niet meer die aaneenschakeling van loopings, schroeven en andersoortig inversies waarbij ik met mijn handen de beugels krampachtig omklem, omdat het mij zo bang maakt, zo wanhopig verloren opgesloten in een lichaam te zijn; “Ik wil nog zoveel, help mij alstublieft, ik moet hieruit, ik heb nog zoveel te doen. Nog zoveel waar te maken”.

Onlangs hoorde ik iemand met een fikse verkoudheid zeggen; “Ik heb hier helemaal geen tijd voor” en “dit komt mij echt niet goed uit”. De woorden galmden in mijn gedachten, het was zo’n vreemde gewaarwording om de inhoud van deze zinnen tot mij te laten doordringen.
Stilaan begon ik het te zien; alles is veranderd. Van mijn beleving van tijd tot mijn beleving van belangrijkheid. Alsof ik langzaam maar zeker vezel voor vezel ben getransformeerd.

Kort geleden zei een vriend; “Als ik mij zo zou voelen als jij, zou ik iedere dag de dokter bellen. Of de ambulance”. Ik glimlachte. Om te laten weten dat hij het meende zei hij daarna; “Ik zou het niet volhouden zoals jij”. Even zag ik mijn leven door iemand anders zijn ogen en ik begreep best wel dat hij mijn leven niet zo zag zitten. “Iedereen zou het kunnen”, verzekerde ik hem. “Ik heb hetzelfde gedacht als jij, maar je leert leven met de momenten. Je kunt steeds meer verdragen en je wordt ook minder bang”.

“En, er kan iets wonderlijks van binnen gebeuren. De innerlijke wereld waar je zo nu en dan een glimp van opving, ontvouwt zich dag bij dag. Helderder en ruimer. Wanneer je het probeert te vangen ontglipt het je, maar je zal steeds beter de weg leren vinden. Ik hoef nog maar even mijn ogen te sluiten, naar mijn hart te keren, dan ben ik er”.

Ogenschijnlijk is er niets veranderd, maar alles is anders als je daar kunt zijn. “Daar” is geen plek in het verre, daar is hier, daar waar jij bent, daar; de plek van waaruit je nu deze woorden leest.

Mensen die “alles” lijken te hebben, kunnen nog steeds heel ongelukkig zijn wanneer deze plek gehuld blijft in sluiers. Dat is geen vorm van ontevredenheid maar onrust die je probeert de weg te wijzen. Het lijkt alsof de meeste mensen in dit geval geneigd zijn de kortste route te nemen, vluchtige onrust bestrijding op herhaalrecept. Ik weet niet precies hoe dat kan, misschien omdat we onszelf hebben verteld dat hetgeen we zoeken en naar verlangen niet bestaat?
Mocht dat zo zijn, ga maar even goed zitten want dan moet ik je iets belangrijks vertellen; het bestaat wel! Je hebt het goed gevoeld, je onrust is geen eeuwige plaaggeest. Als je niet diep van binnen wist dat het ook anders zou kunnen zijn, was de onrust niet ontstaan. Het ontstaat omdat je het weet, misschien ben je het vergeten, dat is niet erg. Je onderbewustzijn weet het nog.

“Take my hand, we will walk, we will only walk.
We will walk without thinking of arriving anywhere”
– Thich Nhat Hanh

Terugdenkend aan mijn radeloosheid van toen weet ik nu dat er gehoor is gegeven aan mijn noodkreet. Niet door mijn lichaam beter te maken, maar door mij kracht en inzicht te geven, door mij geduldig de weg te blijven wijzen hoe stijf ik mijn ogen ook dichtkneep.

Het idee nog zoveel te doen te hebben is vervlogen in de tijd. Onlangs dacht ik nog aan hoe ik voorheen afspraken moest afzeggen en deze afspraken er nu überhaupt niet meer zijn. Heel even gaf mij dat het gevoel alsof ik niet echt meer meedoe, maar dat was maar heel even, hoogstwaarschijnlijk een levensteken van mijn ego en je ego moet je niet onderschatten. Ik heb talloze gesprekken met haar gevoerd. Interessante gesprekken, over belangrijkheden en conditioneringen, over wat er overblijft als zij alles zou loslaten waarmee zij zich identificeert.

Hier worden ego’s niet zo blij van maar op een gegeven moment was ze dapper en slim genoeg om te zien dat haar plan ons op een doodlopend spoor bracht. Ze gaf het roer uit handen en durfde vertrouwen te hebben in iets wat ze niet kon zien, maar wat haar toch telkens meer bekend leek voor te komen. Misschien verdween ze langzaam of zijn we stilaan één geworden. Bijna dan, ze plant zo nu en dan een vlaggetje, dan zwaaien we even naar elkaar en roept ze;

“Beam me up, partner”.



 



Ave Lees- en Leefgenoten!

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 





Wees welkom, lees mee
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl