Be still and listen, the earth is singing

 

Ik leg mijn benen op een paar kussens zodat het bloed naar mijn hoofd kan stromen. Mijn maag krimpt samen, ik hoop maar dat ik niet weer hoef over te geven want ik weet niet hoe ik in deze toestand bij het toilet kan komen en ik ben alleen thuis.

Ik ben niet in paniek, vroeger had ik dat wel. Dan voelde ik mij zo klein en machteloos in dit zieke lichaam. Maar je wordt dapperder. Je kunt steeds meer hebben. Het verandert niets aan de naarheid van de situatie, echter groeiende dapperheid is energie besparend en prettiger voor de omgeving. Nadeel kan zijn dat naarmate je meer kunt verdragen je juist wel eens minder goed begrepen kunt worden, het lijkt immers allemaal wel te gaan.

Ik moet toch overgeven en probeer het toilet te bereiken. Mijn voeten raken de grond maar het voelt alsof ik zweef. Ik zweef met tranen in mijn ogen. Ik houd mijn hart vast voor wat er nog komen gaat. Misschien raak ik toch een beetje in paniek. Rustig-blijven is meestal mijn toverwoord, maar ook toverspreuken raken uitgewerkt.

Ik moet denken aan de woorden van een zogenaamd in ME gespecialiseerde mevrouw die op tv zei; “De eerste reactie van mensen is vaak om te gaan liggen wanneer ze pijn ervaren, maar het is goed om door die pijn heen te gaan”.  Ik moest lachen en huilen tegelijk toen ik het haar hoorde zeggen. Dan heb je echt geen idee waar zieke mensen al doorheen gaan en zij moet “ons” vertegenwoordigen.  

Ik lig weer in bed. Ik weet niet hoe laat het is, tijd zegt mij weinig, ik hoop vooral dat ik gauw weer in slaap mag vallen. Ik raak steeds meer vervreemd van wat voor de meeste mensen vertrouwd is. Mensendingen. Aardse zaken. Het is alsof ik op een secundaire planeet in de verte leef. Ik aanschouw, ik leef mee, maar doe niet mee. En ik vind het niet erg, mijn energie is te laag.

Dan denk ik aan wat mijn voormalig huisarts zei; “Als je iets wilt doen, moet je het gewoon doen”. “Je moet een lijstje maken met doelen en die doelen nastreven”. Ik zie nog het vuur in mijn moeders ogen, zij ging mee vanwege eerdere soortgelijke ervaringen bij doctoren. Mijn moeder begreep niet hoe de huisarts dit kon zeggen. Mijn moeder weet als geen ander hoe strijdvaardig ik ben, hoe snel ik probeer de draad op te pakken zodra het maar een klein beetje beter gaat. Onwetendheid.

Ik schrik wakker met zweetdruppels op mijn voorhoofd. Het is donker. Ik probeer een slokje water te nemen, maar het gaat bijna niet vanwege de keelpijn. Mijn oren suizen heel hard. Mijn hoofd is draaierig. Ik weet na al die dagen in bed niet meer hoe ik moet liggen zonder pijn. Tranen springen in mijn ogen. Ik probeer te denken aan de sterren. Ik probeer het ruisen van de wind te horen. Ik probeer te voelen dat mijn geest nog vrij is.

You can chain me, you can torture me, you can even destroy this body, but you will never imprison my mind”

Gedurende mijn tijd in een ziek lichaam, is er veel “ik” verdwenen. Misschien is dat wel het mooiste wat mij is overkomen. Misschien reis ik daarom zo gemakkelijk naar een secundaire planeet. Misschien kan ik daarom genieten van andermans geluk zonder het zelf na te jagen. Misschien kan ik mijzelf daarom loskoppelen van mijn lichaam. Misschien heeft de fysieke gevangenis mijn ziel bevrijd.

Iep tikt zachtjes op mijn voorhoofd. Ze wil bij mij onder het dekbed liggen. Het is bijzonder dat ik haar vertrouwde haven ben. Ik hoef daar niets voor te doen, er alleen maar te zijn.

Mijn ziel uit de greep van het ego. Maar nog niet helemaal. Want ik ben soms nog bang, verdrietig en onzeker. Ik heb twijfels over of ik dit leven kan volhouden, kan vol-maken.

03:09 – mijn telefoon vertelt mij over de tijd. Op het beeldscherm staat een foto van Nelson en mij. Het is vreemd om mijzelf te zien. Op de foto lijk ik één geheel, van binnen besta ik uit zwevende stukjes. Kleine stukjes op zoek naar een vorm. Kleine stukjes en onzichtbare verbindingen. Verbindingen met poortjes en deurtjes. De ene doorgang voelt vertrouwder dan de ander. Ik hou het meest van die naar Nelson.

Ik hoor zacht geblaf. Blijkbaar ben ik toch nog even in slaap gevallen. Abel wil graag naar buiten, we gaan samen naar de tuin. De wind voelt zacht. De bladeren ritselen. Even later liggen we met z’n drieën in bed. Iep, Abel en ik. Ik voel het kalm op en neer gaan van de warme lijfjes, lijfjes vol leven. Zij omringen mij. Iep spint mantra’s en Abel legt zijn hoofdje op mijn buik. Ik verlaat de secundaire planeet.

Be still and listen, the earth is singing.



Ave Lees- en Leefgenoten!

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 





Wees welkom, lees mee
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl