"One simple hello, could lead to a million things"

 

"Niemand weet natuurlijk waar ik woon!" riep de egel en hij sloeg zichzelf voor zijn voorhoofd.
"Vandaar dat ik nooit post krijg!"
Hij zat in een hoek van zijn kamer onder de struik en dacht na over zijn eenzaamheid. Niet dat hij iemand wilde zien, maar hij wilde wel graag eens iets van iemand horen. 

Plotseling wist hij wat hem te doen stond. Hij stak zijn stekels op en liep naar de berk, niet ver van de struik. Daar kraste hij in de bast, met een van zijn scherpste stekels: 

Brieven voor mij gaarne hier bezorgen. 
Egel 

Een klein pijltje wees de plaats aan waar hij zijn post verwachtte: in het mos onder de berk. 
Tevreden liep hij weer naar huis. Maar plotseling bedacht hij dat sommige briefschrijvers zichzelf graag uitnodigen zonder op een antwoord te wachten, of zelfs ongevraagd langskomen. En dat is mij te veel, dacht de egel. Ook al wist hij niet wat precies genoeg voor hem was. 

Hij liep terug naar de berk en voegde een voetnoot aan zijn mededeling toe: Alleen brieven, niet zelf komen. 
En even later, toen hij al bijna thuis was, bedacht hij dat brieven vaak uitnodigingen bevatten voor verjaardagen en andere feesten. Hij holde terug naar de berk en schreef een nieuwe voetnoot: Geen uitnodigingen. Toen wreef hij zich tevreden in zijn handen, liep terug naar zijn huis en besloot om de volgende ochtend vroeg te gaan kijken of er al post was. 

Die middag kwam de eekhoorn toevallig langs de berk en las de mededeling van de egel. 
Ach, dacht hij, wat zou ik de egel graag eens opzoeken. Waar zouden we het allemaal niet over kunnen hebben. En wat zou het gezellig zijn als hij morgen op mijn verjaardag kwam! 
Maar toen hij de voetnoten had gelezen wist hij dat daar niets van kon komen. Hij pakte een los stuk berkenbast, dacht lang na en schreef toen: 

Beste egel, 
Dag!
Eekhoorn 


Meer wist hij niet te bedenken, en hij vond het eigenlijk een brief van niets. Maar omdat hij hem toch beter vond dan geen brief legde hij hem in het mos onder de berk. 

De volgende ochtend vond de egel hem daar. Er sprongen tranen in zijn ogen toen hij hem las. Beste egel, las hij telkens weer, beste egel, beste egel. Ik ben een beste egel, dacht hij. 

En om dat niet te vergeten prikte hij de brief aan de onderste stekel van zijn voorhoofd, zodat hij vlak voor zijn ogen hing en hij dus altijd kon lezen, als hij daar zijn twijfels over had, dat hij een beste egel was. 


Geschreven door Toon Tellegen 











De avond voordat we besloten te gaan, stonden we op de pier en was het alsof we het eiland konden aanraken. Helder zicht, de duinen wenkten ons de zee te overbruggen.

De volgende ochtend verwarmde de zon de kamer waarin we met slaapshirt en warrig kapsel naar elkaar keken en onszelf de vraag stelden of we de oversteek zouden maken. We glimlachten, de voorpret was begonnen. Ja, we gaan. 

Nemen we een rolstoel mee? Nee. De auto is vandaag mijn bed en rolstoel. We kunnen ook zonder auto op de boot, dat is letterlijk tien keer goedkoper, maar zonder auto kan mijn lichaam de reis niet voltooien. Er moet een plek zijn waar ik kan liggen en een voertuig dat mijn lichaam kan voortbewegen. De auto is ons huis vandaag. Ons huis, bed, rolstoel en pakezel.

"De boot van half twee heen en half vijf terug, lukt dat denk je?", vraagt ze. "Ik denk het wel".
We koken water voor in de thermoskan, nemen koekjes en frisdrank mee, eten en drinken voor Nelson en natuurlijk zijn rode ring. We pakken ons in met shawls, dikke truien en handschoenen. Alles aan boord, we kunnen naar de haven gaan!  

De boot heeft vertraging. "Koffie?" vraagt ze vrolijk. Te midden van wachtende auto's proosten we met Nescafé. 
Mijn zusje is mijn beste vriendin. We lachen veel, kunnen uren kletsen, over allerlei onderwerpen praten, leren van elkaar en vullen elkaar aan. Zonder woorden blijken we veelal hetzelfde te zien en te denken. We leven op soortgelijke frequentie waardoor alles vaak heel eenvoudig gaat. Ook nu ik ziek ben. Die eenvoud is ontzettend fijn, omdat het ziek "zijn" veel praktische dingen juist ingewikkeld maakt. Het is alsof zij evenveel van mijn lichaam weet als ik. Ik hoef niet te zeggen dat ik iets niet kan omdat zij dat al heeft gezien. Ik hoef niet te zeggen dat ik moet liggen omdat zij dan al een dekbed op de bank heeft gelegd. Ik hoef mij niet te verontschuldigen voor alle dingen die fysiek niet haalbaar zijn, omdat zij het gewoon fijn vindt om samen te zijn. Hoe, wat en waar doen niet ter zake. De mooiste bestemmingen bereik je per hart. Het is een groot geschenk dat wij in dezelfde tijd op Aarde leven.


We rijden de boot op en lachen. "Daar gaan we!"
Het uitzicht is wonderschoon. Het gevoel zowaar nog schoner. We varen!

 

 

Na kort maar volop het uitzicht en de kracht van de wind te hebben ervaren, gaan we terug naar de auto. Daar kan ik weer even liggen en drinken we een kopje thee. Veel sneller dan ons gevoel doet vermoeden legt de boot op de plaats van bestemming aan. We zijn er en weer moeten we lachen. We zijn er echt. Mijn zusje vindt het net zo bijzonder als ik. "Waar wil je naartoe?" vraagt ze. "Naar zee!". 

We parkeren de auto zo dicht mogelijk bij het strand. "Kijk, invaliden mogen nog dichterbij" zegt ze. "Ik heb geen invalide kaart". "Dan zeg je toch dat je die bent vergeten" antwoordt ze guitig. "Ik kan wel een klein stukje lopen". "We hadden toch beter de rolstoel mee kunnen nemen" denkt ze hardop. "Het is echt oké, het is maar een klein stukje en nu we zo dichtbij zijn gaan we echt de zee zien", stel ik haar gerust. 

De eerste aanblik van het brede strand, de duinen, de zon, de mooie hemel en de zee vult mijn hart. Een paar stappen later merk ik hoe beroerd ik mij voel. Ik krijg het ontzettend koud en word zwart voor mijn ogen. Ik maak foto's van mijn zusje en Nelson, die vol overgave de vrijheid in is gerend. Het maakt mij blij. Goddank neemt het nare gevoel in mijn lichaam weer wat af en kan ik ook een stukje door het zand lopen. Ik spreid mijn armen en word bijna overweldigd door het goede gevoel. Amen land. Mijn zusje slaat een arm om mij heen en zegt: "Ik vind het zo fijn dat jij dit meemaakt vandaag".

 

 

 





 

Vandaag schijnt de zon door het raam op mijn bed. Het is alsof ze iets bij ons van binnen in beweging brengt en ons tegelijkertijd naar buiten verlokt. Iep nestelt zich op mijn buik, Nelson op mijn benen. Ik voel mij rijk, de kamer oogt ruim en ik bedank Nelson & Iep voor de vriendschap en nabijheid. 

Wanneer ik wakker word vind ik het fijn om alles gewoon even te laten gebeuren. Een soort gedachteloze en vormloze wereld waarin ik een poosje verblijf. Samen met Nelson en Iep. 

Later ben ik met Nelson in de tuin, hij lijkt extra blij te zijn, ik voel de zon op mijn huid. Ik concentreer mij op mijn lichaam om ietwat hoogte te krijgen van de huidige stand van zaken. Na een korte samenspraak, besluit ik dat het wel moet lukken vandaag. 

Na het nemen van dat besluit, kan er altijd nog iets tussen komen. Maar vandaag gebeurt dat niet en even later rijden Nelson en ik de vrijheid tegemoet. De zon schijnt door de ramen van onze voortbewegingscapsule, Nelson kijkt rond en knippert tevreden met zijn ogen, ik glimlach. Een meneer groet vriendelijk, ik groet hem vriendelijk terug. 

Het is enkel bij benadering uit te leggen hoe ongelooflijk gelukkig ik mij voel wanneer mijn lichaam het toelaat een klein reisje samen met Nelson te maken. We gaan nooit naar de stad, we gaan altijd naar de stilte en de weidsheid. Onderweg zien we ontzettend veel. De voortdurend veranderende luchten, de lichtval op de weilanden, het glinsteren en dansen in de wind van het gras, jagende roofvogels, spelende hazen, waggelende eenden, sierlijke paarden, wollige schapen, straks weer de lammetjes en nog zo veel meer.

Vandaag staat er zomaar een hek open, het hek waarvan ik heel vaak heb gewenst dat het open zou staan omdat ik zo graag eens verder wilde kijken. Met een lach op mijn gezicht rijden we de nieuwe wereld tegemoet, ik denk dat ook mijn Hart lacht! Want het is daar echt ontzettend mooi. Zo weids en stil. Het open hek opent een nieuwe kijk op de plek waar ik zo graag kom en daar voorbij. Nelson gaat helemaal op in de vrijheid, hij rent en rent nog harder, hij huppelt en speelt. Hij beweegt zich zoals ik mij van binnen voel. Geluk-t!

 

 

 Be still and listen, the Earth is singing





Ave Lees- en Leefgenoten!

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 





Wees welkom, lees mee
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl